Katreye hapis olur iken ay ışığı
Prangalara vuruldu akdimiz…
Zin'har yeltenmedim nükseden yaralarımdan ismini ayırmaya
Eleme ramak kala
Parmak uçlarımdan hasretin çekildi gönlüm semahına
Aman dileyişlerimde yüklerini boşalttıkça bulutlar
Tutuştu muştu taşıyan kuşların kanatları
Ey mahzunluğumun eli yüzünde gülüşü..!
Sen ki hüzün taşan gamzelerimde solmayan gül,
Ben ise tebessümlerine kınalanmış matemdim…
Tecessüse lüzum yok
Sahife sahife okunuyor gönlüm gözlerimden…
Yalnızlığın toprağa kırağı düşüren rüzgârlarında
Soluklarımda ısıtıyorum avuçlarını
Hasret buhranında filiz açtıkça kirpiklerim
Söküldü tırnaklarım ismini kalbime karmaktan
Ey maral bakışlarında hüznün mendereslerini taşıyan..!
Sensiz muradım çekildi parmaklarından
Sökerken ağustos sıcağı bakışlarından
Tenim zemheri soğuğunda firak ruhuma...
Hüznün canhıraş vaveylasında düşlerimi bırakıyorum kirpiklerin a'yazına
Bakışların yağmasından sonra çatladı dudaklarım…
Sevdadan yana âmâlık ve zar bıraktın gönlüm karlı dağlarına
Usulca çatlattı alaca karanlık sevmelerin damarlarımı
Sızdıkça yüreğimden kanlı gözyaşlarım
Zeval yankıları doldu ruhuma
Ey kirpiklerin ardına hapis olduğum..!
Damla damla içlendikçe seni
Cehennem yutuştu soluklarımda ...
Gelmemelerin istilasında kâfi gelmiyor hasretin
Sayıkladıkça vuslat hayallerini
Firak ilmikleri geçirildi gerdanıma…
Gam nizamında yek lahza cereyan etmedi sürur
Boncuk boncuk sancılandıkça sevdana
Takat yettiremez oldum sızılara
Unutmaya meyl ettikçe
Gönlüm her zerresine Kafdağı oldu sevdan
Ey ecel evveli ıstırabı kabir ..!
İşlendi hasretin gözyaşı desenleri simama...
Kayıt Tarihi : 22.05.2026 09:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!