Kâf Nun Tezgâhı Şiiri - Şevki Çiftçi

KÂF NUN TEZGÂHI

Dest-i kudret kalemiyle yazıldım,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.
Emnüemanım ve ruhureyhanım,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.

Ferşten arşa, arştan ferşe yollar var,
Kuların içinde nice kullar var,
Kaygılanma tutunacak dallar var,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.

Gönüllerde huzur kemal-i safa,
Cennet misal bahçeye ahde vefa,
Halime çok şükür günde bin defa,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.

Balçık idim aşkın ile yoğruldum,
Nefesinden can bularak doğruldum.
Bin bir renge boyandım da duruldum,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.

Bezm-i Elest günü verdim ikrarı,
Ondan bildim her cefayı, her kârı.
Terk eyledim cümle ağyarı, yârı,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.

Sırtımda taşıdım ağır bir eman,
Gâhî duman oldum, gâhî bir zaman.
Hikmetinden sual olmaz el-aman,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.

Gurbet elde misafirim, hanım yok,
Haktan gayrı sığınacak canım yok.
Senden başka şöhretim yok, şanım yok,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.

Nefis denen ejderhayı bağladım,
Aşk oduyla yüreğimi dağladım.
Nice gece sessiz sessiz ağladım,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.

Kâinat bir ayna, bakan göz benim,
Sır içinde saklı olan öz benim.
Ezelden ebede giden iz benim,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.

Şevki Çiftçi derki; aslım bir damla,
Yoğrulmuşum keder ile ve gamla.
Sırra erdim her heceyle, rakamla,
Kâf Nun tezgâhında dokundum geldim.

Şevki Çiftçi