Yok’luğunun provasına alışmak zor’muş yaban’ım
Sensiz’liğe keder düştü,yokluğun sükût”yabanım”
Bu dert geçer “nasip’liysek”de yâ nasip?
Rahman’dan müsaade var ise gel “yabanım”
GGöz’den ırak olan,gönül’den ırak
Kânun değilsede,böyle osman’ım
Gönül çöl’llerimiz,olmasın kurak
Susuzluğa çâre? söyle osman’ım
Kader ne diyorsa uyar gideriz
Çiçek’lerin şâh ‘ı mısın be ey gül!
Dikeninle düştün dilden dillere
Mis kokunun tiryâki ‘si bülbül
Nâr ‘ından tutuştu döndü küllere
Gül-i nâz,ne istersin garip bülbül’den
Timsah gözyaşlarından,kir akar,riyâ akar
Gülen yüz,ağlayan kalp,kim de dir,cevap arar
Ekmeğini yiyenler,bir gün tepeden bakar
Dünya hâli böyledir,nankör’dür insanoğlu
Bekle gör! sabr ile, görecen “kararoğlu “
Yollara düşmüş beden,kefeni cepsiz
Rahman'a giden yola,gider cepkensiz
'Bir' var,'O' var,kimdir bâki,kimdir kim!
İnsanoğlu sanır kendin kimsesiz
50 sinden sonra “kezzab”olmuşuz
ciğerimiz yanmış “kebab olmuşuz
telleri kırılan “rebab” olmuşuz
vicdan’lara değin sual’imiz yok
virâne’dir yürek küstü “vefâ”ya
Yok şimdi gönülde senden bir eser
Varmışsın yokmuşsun artık banane
Gönül otağımda hep yeller eser
Gitmişsin kalmışsın artık kime ne
Yel esti,sel çaldı,yâd eller aldı
Kocadık artık hâce,yaprak dökümündeyiz
Başımızda esmekte işte kavak yelleri
Gitti hazân,bitti güz,bahar önümündeyiz
Acep kaç can bekliyor,gelecek ecelleri
Altı sayfa yasin’i okursun ölüye
Kur’an’ın cümlesini okusan neye yarar
Dinle rahman ne diyor “okuyun dirilere”
Okumazsa neylesin “yaşayan ölülere”
Sabredene ne güzel yâr'dır O!
Sabrın sonuna selamet verendir O!
Gariplerin yüzünü,gülen güldürendir O!
Selâmete erdiniz şükür 'elhamdülillah'
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!