İlâhi ! baklayı tıktın ağzıma
Yeter! dedin yeter! Bakla kalacak
Bir bakla tıkandı can boğazıma
Dediler ebedi orda kalacak
İlahi! komadın kendi başına
İlâhi! ! âbidin yaradan sensin!
Onu nurlandırıp,karartan sensin
Ak ile karayı aratan sensin
Bilirde der”hakkım” ondan içerû
Bir ben vardır bende,benden içerû
Fark eylemem dedim,”enbiyâ’yı” bir birinden
Çekti “ salavât’ı “,birde “ lâ havle” derinden
Resûl-i ekber’dir! dedi O! bre zındık ne dersin?
Bedduâ’lar döküldü lal olası dilinden
Ham softa işte! kustu kînin dilinlen
Can ile cânandık,hani bir zaman?
Hani pek severdik birbirimizi
Hani diller suskun,gözlerde heyecan
Kalbim kalbin ile raptedilmişti
Kalbin tarafından zaptedilmişti
'Çok mal yalansız olmaz,bol mal haramsız'
Haramdan medet uman,kalır dermansız
Yığdığı haramların altında kalır bir dem
Dem gelir nâçarlıktan,kalır haramsız
Kime etmiş fâide,hangi haramzâdeye?
Ne gençlik kaldı,ne şevk,ne de mânâ
Hepsi uçup gitti,karıştı âsumâna
Haniymiş deli gönül,nerede o çarpan kalp
Ufukta görünmüyor,dalıp gitmiş ummâna
Yürekte yaşlanıyor demek ki bitti mecâl
Zahmetten rahmete hicret eyledin
Sefânı sür amma,'O'nu unutma
Külfetsiz nimet yok,'armut piş dersin'
Ağzıma düş dersin,düşmez unutma
Zahmeti görmeyen,rahmete ermez
Ah! çeker iken dün,bugün “oh” çekiyorsun
Sabretmeyen asla! felah’a ermez
Şimdi sabır selamet miş diyorsun
Bu acılar diner,yeğenim kalkta!
Bebeğimsin,ne kadar büyüsende
Gözümde hâlâ
Küçücüksün minicik bir bebek
İlk doğduğun gibi hâlâ
Her şey göründüğü gibi sanıyorsun amma
Anne olduğunda anlayacaksın
'Eski dost düşman olmazmış' amma
Küsüncede dostluk kalırmı sandın?
Eskiyen yeniye dönüşür sanma
Öyle zannetmiştim,bende aldandım
İnsan bu 'çiğ sütten emmiş' diyorlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!