Latin alfabeyi bilmeyen
Kozmopolit metropol şehrin
Masum mezopotamyalı kadını
Bu kadar yüke ne hacet
Lütfen sus !
Huzurla sukut et !
Annen dedi songül
Baban dedi keziban !
Dayın dedi yeter
Amcan dedi Besse
Doğduğunda yüzleri nar
Mazlum ana tevekül et!
Alanının dışına çıkma sükut et !
Ey pak kadın fuzuli konuşma
Her işe de karışma, ol hatun !
Ey meryem, hurmaları silke
Demişti O Harunu sal gitsin
Firavunun sarayda da büyür
Ey kadın neden maydonuzsun herşeye
Ey kadın islamdaki yerini öğren, talep et !
Oğlun engelli değil, sensin tarumar olan
Sus lütfen sus , oğlun senden daha akil
Ah be kadın sus kocan da oğlun da zarif
Lütfen sus !
Bak !
Kuşlar uçuyor
çiçekler açıyor
Böcekler kainat özgürce
Dert etme herşeyi kendince
Kayıt Tarihi : 27.01.2026 15:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
hiç susmayan kadının hikayesi :)




TÜM YORUMLAR (1)