Anılar insanın yakasını bırakmıyor, dolunay gecenin
sâkinliğinde yavaş yavaş yükseliyor, yıllar geçtikçe güzel
anılar özlem duygusuyla anılıyor, kötüler ise acı, içte sızım
sızım ancak bellek bunlarla dolu; doya doya bakmalıyım,
gerçi her dolunaya yaşadığım sürece böylesine bakacağım
gibi geliyor, bunca zaman doya doya bakmışsam, hele
Saros’da, hele hele gençliğimin bahçeli Bakırköyü’nde, kırk
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta