Anılar insanın yakasını bırakmıyor, dolunay gecenin
sâkinliğinde yavaş yavaş yükseliyor, yıllar geçtikçe güzel
anılar özlem duygusuyla anılıyor, kötüler ise acı, içte sızım
sızım ancak bellek bunlarla dolu; doya doya bakmalıyım,
gerçi her dolunaya yaşadığım sürece böylesine bakacağım
gibi geliyor, bunca zaman doya doya bakmışsam, hele
Saros’da, hele hele gençliğimin bahçeli Bakırköyü’nde, kırk




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta