Kadim Şebane. Şiiri - Servet Alkan

Şiirin ücra köşesinde
Karaçam çırası gibiyim/Ekinizyam
Acının mısrası büyütüyor ikimizi
Senden haber alamayınca…
Aşkdan kesilmem ben, sütten kopmayan bebe misali,ama…
Bitecek yeryüzü gibi,yaşlanıyoruz
Yüzünü biriktiriyorum gecelere,yetmiyor…
Birkez daha açtı inadına; Kum zambakları,
Ah… ‘’ bütün insanlar yeniden zaman istiyor’’ demişti Adonis
Zaman Giyotin,Beklemek Aforoz.
Ahhh kapıda,Offf pencere de…
Biter mi bu Kadim Şebane?
Şair kısmısı bekler, doğru mısraya kadar
Beni sorma…
Sorma… soracak olursan ;bilmen gerek;
Tükendim,Seni bilmem…

İlkyaz çiçekleri açmıyor
Petra da,Nüfud çölünde…
Beyaz çıra/Saraypatım
Ertelediğim her acı…
Bu Zalım zaman durmaz,ah gitti giden…
Böyle olmayacak, bir yer bul bana
Siyah mürekkep olduğum mısralarda…
Beklemek neden bedava bu memleket de?Neden cezası yok?
‘’Bana seninle ulaşıyorum’’ demişti Adonis
Umut Kaf dağı,Yokluğun Araf,oysa ne kin, ne öfke var bizde…
Ohh kayıp,nerde aceba?hiç olmadı da…
Biter mi bu Hamuş Şebane?
İlham kısmısı bekler,doğru şiire kadar
Beni sorma…
Sorma…soracak olursan;bilmen gerek;
Tükendim,Seni bilmem…
Servet ALKAN
12.09.2022/Malatya