Balçık idi asl-ı cânın, yek çeşit çamurundandır,
Bu cihâna düşmek insân için ağır imtihândır.
Sağ yol açıkken saparsın nefsinin izlerinde,
Ömrü virân eyleyen hep bu hevesler zindânıdır.
Kime çalım satarsın, unutma aslın topraktır,
Şân u şöhret dediğin bir gün söner, bir yalandır.
Beden toprağa varınca anlar insan hakikât,
Gerçek yol bir imiş ancak, o yol Hakk’a uzanandır.
Kazdım yürekle geçmişin pas tutmuş izlerini,
Bir damla af yıkar âlemi, rahmet ummandır.
2024
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 17:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!