Kader gerçeği Şiiri - Servet Balıbey

Avuç içi merhamet, Acziyette ünsiyet
Bir kukla mıyım ki ben, Bu nasıl bir zihniyet
Kader diyorlar yazgı, Çizilmiş bitivermiş
Sonu belli olanın, Neresinde ciddiyet?

​Rahman'ın rahmetinden, Ümit kesmek olmaz da,
Gaddar softalar zalim, Hakka düşman zihniyet,
Kitap liya'lemallah der, İnsan tanımsız eser
Allah bilmek istiyor, İnsanı bilmek ister...

​Eğer yazılanlarsa, Yerde vuku bulanlar
Hakka giden yolları, Kim nasıl neden bağlar?
Kulu mahkûm eyleyip, Sonra hesap sormak mı?
Adalet neresinde, Bunda adalet mi var?

​Biz ki "Ol" emrindeniz, Yol arayan canlarız,
Ne taştan bir heykeliz, Ne dökülen bir kanız.
Bir gayeyle var etmiş, Yüce bir maksat insan,
Cevheri kendinde bul, Kaderi sensin yazan!

​Bırak softa haydutlar, Dar kafeste tünesin,
Rahman’a atıp tutan, Hiç hakkıyla bilmesin.
Aşkı bulmuş ruhlarız, Her soruyu sorarız,
Temel gaye ilahi, Aklı bilenler gelsin.

​İnsan biter mi bitmez, Yeni baştan doğarız,
Bir çizgimiz var bizim, Bir akılla yaşarız.
Temel gaye hakikat, Rahman’ın verdiği yol,
O gayeyle var olduk, Kaderi biz yazarız!