Söyle, yeryüzünde cennet taşıyanım,
Bir toprak mıydın?
Kaç fırtınaya göğüs gerdin
Kaç dağ devrildi yüreğinde
Kaç yağmur birikti gözlerinde
Kendi iradene uzak,
Kınalı yanaklarımda taşıdığım
eski bir hikayesin, Baba.
Çocukluğumdan kalan gölgelerle
göz bebeklerime
Bazen gitmek gerek,
Ezbere bildiğin bir şehrin dar sokaklarında,
Seni anlamayan taş bir yüreğin
Kıyısından,
omuzlarına ağırlık yapan kalabalıklardan.
Geceden arta kalan hüznümle başlıyorum yeni bir güne.
Gözkapaklarımda biriken uykusuzluk,
yüreğime yerleşen bir huzursuzluk,
sensizliğin sancısı ruhumda.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!