Yüzün nefesimle dargın, şu sıralarda.
Cepheni özlüyorum, kaçırdın onu benden.
Sorular gizlidir hep bir yerlerde ama;
Anlamsızca matlaşıyorum gözlerinde,
Belli belirsiz sözlerinde.
Dudaklarının altında açan güller,
Zamanından önce soluyorlar,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Evet, Mevlana'dan öğrendim kendim olmayı, göründüğüm gibi mi bakan göz bilemem ki- olduğum gibi görürüm baktığımı oysa, oysa çocukken baktığım gözlerimi özledim.
Burçin Gönülşen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta