Git ama kalan birşeyle olsun senden geride,
Yalnızlığıma açılan kırık bir pencere belkide
Hiçli anlarımda yüzüme uğrayacak sıcak bir gülüş,
Kendine kalan bir sen olsun,
ama içinde yine ben...
'öylece git'demeyi ne çok isterdim,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta