Yüzün nefesimle dargın, şu sıralarda.
Cepheni özlüyorum, kaçırdın onu benden.
Sorular gizlidir hep bir yerlerde ama;
Anlamsızca matlaşıyorum gözlerinde,
Belli belirsiz sözlerinde.
Dudaklarının altında açan güller,
Zamanından önce soluyorlar,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Evet, Mevlana'dan öğrendim kendim olmayı, göründüğüm gibi mi bakan göz bilemem ki- olduğum gibi görürüm baktığımı oysa, oysa çocukken baktığım gözlerimi özledim.
Burçin Gönülşen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta