Uykularım kaçmış..ben kaçmışım..ruhumdan..bedenimden..
kaçmışım..kendi dünyamdaki hapiste yatmışım..yaşamadan..ve dünyamdan..hayattan..aşktan..firar etmişim ben..yani herşeyden.. herkezden..herşeyimden..firar etmişim..
uykularım kaçmış gecelerimden..sabahlarımdan..
yüreğimdeki acılardan..kapanmaz..bitmez..aşklardan..bıkmışım..
usanmışım..uykusuzların kralı olmuşum..uyuyorken bile ağlamişim..aşka..aşıklara..gurbetlere..acıya..bebeklere..yetimlere..ağlamişim..uyurken bile uykusuz kalmişim yanii..uyumak bile uykumu getiremiyor işte..ben ne yapayım..
elimde değil..ki..
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta