Uykularım kaçmış..ben kaçmışım..ruhumdan..bedenimden..
kaçmışım..kendi dünyamdaki hapiste yatmışım..yaşamadan..ve dünyamdan..hayattan..aşktan..firar etmişim ben..yani herşeyden.. herkezden..herşeyimden..firar etmişim..
uykularım kaçmış gecelerimden..sabahlarımdan..
yüreğimdeki acılardan..kapanmaz..bitmez..aşklardan..bıkmışım..
usanmışım..uykusuzların kralı olmuşum..uyuyorken bile ağlamişim..aşka..aşıklara..gurbetlere..acıya..bebeklere..yetimlere..ağlamişim..uyurken bile uykusuz kalmişim yanii..uyumak bile uykumu getiremiyor işte..ben ne yapayım..
elimde değil..ki..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta