Unutulmuşluğun hikayesidir yalnızlık;
Boşalan kadehlere mahkum.
Gecenin o yalancı yüzü,
Ve bir yerlerden sesi duyulan o tanıdık melodi…
Kaçamazsın, ne kadar kaçmak istesen de
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta