Kaça Satıldın Şiiri - Ömer Tural

Kaça SATILDIN

Sordum bir akşam üstü, kalabalık bir meydanda,
Bir çocuk koşuyordu, rüzgâr gibi, yalın ayak.
Dedim: “Hayat bu kadar ucuz mu?”
“Kaça satıldın, ey insanlık, kaça?”

Gördüm bir genç adam, gözleri cam gibi donuk,
Vicdanını tartıyor terazide, kefelerden biri boş.
Kırık bir ayna verdiler eline, “Güle güle kullan” dediler.
“Kaça satıldın, ey utanç, kaça?”

Yaşlı bir kadın ağlıyor bankta, fotoğraf öpüyor.
Oğlu memur olmuş, torunu influencer.
Diktiği mendili sarmış boynuna, gözyaşıyla ütülü.
“Kaça satıldın, ey sevda, kaça?”

Hani haksızlığa tahammülün yoktu?
Hani şu fitne, şu şeytandı?
Şimdi onları da aratır oldun.
Kaça satıldın, kaça?

Bir düşümde gördüm, melekler grevdeydi.
Tanrı istifa etmiş, yerine algoritma geçmiş.
Bir adam fısıldadı kulağıma: “Her şeyin fiyatı var da,
'hiçbir şey' olmak bile pahalandı bu devirde.”
“Kaça satıldın, ey ruhum, kaça?”

Uyandığımda saat üçtü.
Biri kapımı çaldı: “Kim o?”
“Mutluluk pazarlamacısı, iki taksit, kapora yok.”
Güldüm.
“Peki” dedim, “bari sen söyle,
sen kaça satıldın, ey bu sabah, kaça?”

Ömer Tural, 1, 05, 2026

Moderatöre Bildir 37.155.231.44 (?)

gfx