Kaç Masum Aşkı Öldürdün Sen?

Yüzünde yine o bildik çaresizlik tiyatrosu,
Gözlerinden dökülen her damla, bir cinayetin delili.
Ağlıyorsun ya şimdi, sanıyorsun ki temizlenir yüzündeki geçmişin kiri.
Söyle bana, o ıslak perdelerin arkasında,
Kaç masum aşkı öldürdün hiç acımadan?
Bir damla yaş süzülüyor yanağından yere,
Sanki bir damla gözyaşı değil bir damla asit, değdiği kalbi eritiyor.

Sen ağladıkça, bir yerlerde bir umut sessizce can çekişiyor.
Kurban rolünü bu kadar iyi oynarken sen,
Kaç masum aşkı gömdün o yalancı yaşların seline?
İnandım ben de o ıslak, dokunsan ağlayacak gözlerine,
Meğer hepsi bir sonraki darbenin hazırlığıymış.
Senin sadakat diye verdiğin ad, sadece mevsimlik bir isimmiş.

Aynaya bakıp da her ağladığında,
Kaç masum aşkı kurban ettin kendi karanlığına?
Dokunduğun her yürekte bir enkaz bıraktın,
Sonra da geçip karşıma, sanki suçsuzmuş gibi ağladın.
Kendi yalanlarına önce kendin inandın.Sonrada masum gönülleri inandırdın,
Söyle, o vicdanını rahatlatan sahte gözyaşlarıyla,
Kaç masum aşkın katili oldun bu hayatta?

Gözyaşların zehirli bir su gibi besliyor içindeki nefreti,
Her feryadın, aslında yeni bir avın habercisi.
Bitmedimi artık de içindeki o sahte pişmanlık ayini?
Yalandan döktüğün o her damla içinde,
Kaç masum aşkı boğdun, kaç canı yaktın söyle?
Şimdi çek git, hangi sahnede ağlarsan ağla,
Timsah gözyaşların artık iyileştirmez hiçbir derin yarayı.
Sen çoktan yıktın, sevgiyle kurulan o kutsal sarayı.
Ardına bakıp da bıraktığın yıkıntıya ağlarken,
Kaç masum aşkı öldürdün, hiç düşündün mü?

Hesap vakti geldiğinde, o yalancı gözlerin yetmeyecek,
Yalanla ördüğün bu duvarlar elbet üzerine çökecek.
Sen ağladıkça birer birer solan o saf yürekler kırdığın o masum kapler,
Mahşer günü karşına dikilip tek bir ağızdan hesap soracak o yalancı gözlerinin içine baka baka:
Döktüğün o sahte gözyaşları içinde, kaç masum aşkı öldürdün sen?