Sıvas şehrinde bir akşam vakti,
Eriyip kaybolan yıldızlarla gel.
Ruhumda yaktığın hasret ateşi,
Dumanı savrulup közlenince gel.
Anlaki şu sevdan yaktı içimi,
Riyasız, yalansız sevgilerle gel.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta