Doğa durumuna ağlamak ister,
Bozulmuş düzeni, suyu havası.
Yüksekteki ırmak çağlamak ister,
Aman vermez buna dağı ovası.
İnsan zarar verir kendi kendine,
Sadık kalmaz ezel ebet andına.
Pislik döker suyun akan bendine,
Bilsin ki bu, hayat memat davası.
Felaketler sarar her tarafından,
Hışım gibi çöker olur canından.
Başa bela kalır işin sonundan,
Dağılır düzeni, yurdu yuvası.
Her şey kötüleşir afet olunca,
Bütün varlığını elden alınca,
İçmek için sudan ayrı kalınca,
Akıyor olsada dolmaz kovası.
İnsan benzedikçe azgın boğaya,
Huyu ve ahlâkı uymaz doğaya,
Sonra çaresizce başlar duaya,
Durmuş oğlu kabul olmaz duası.
Hüseyin Durmuş 3
Kayıt Tarihi : 13.05.2026 05:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!