Arefesinde ömrüm senli zamanlara oysa sonu hüzün
Giderek soluyor güneş, akşamın kızıllığı güzün
Sensiz zamanlara isyandı oysa, yine edildim sürgün
Uzatmayacağım dünya sürgünümü, ben bana küskün
Faydasız ilaçların ve kara gözlerinin esaretinde
Sen gülünce savrulur giderim hayallerimde
Aşkın sarar ısıtır beni sensiz gecelerimde
Sen gülünce sevdalanırım bir kez daha gözlerine
Aşkın dağlar yüreğimi seni her gördüğümde
Hasretin geçmek bilmez beklemek ne çare
Savursun külümü geceye yakışın beni
Gelde gör şu halimi ateşler içinde
Kırık dökük duygularım,sensiz bu şehirde
Açtım ellerimi sarılıp kucaklarsın diye
Sevdalara dalmış bedbaht gönlüm
Hakikatse yaşama karşı ölümüne kucakladığım
Aşksa biraz ondan biraz bundan topladığım
Sevmekse efsun gözlerinde çaresizliğim
Cennetini arar mecnun gibi, derdine müptelayım
Gözlerin, huzura akan zamanlar gibi sürükler beni
Tatlı bir bekleyiştir kavuşmanın öncesi
Soğuk değilse titreyen ellerimin sebebi
Yokluğundur yarim, güneşsiz sabah esintisi
Bilinmiyorki zaman neler getirir kelebeğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!