Çok gizemlisin,
Çocuklar tarafından sabırsızlıkla merak edilen hikayenin sonusun,
Gökkuşağının bittiği yer ve dağların
sakladığı manzaralar gibisin,
Duyguların ne görünüyor ne de biliniyor,
Çok gizemlisin,
Gökyüzünün ne kadar güzel olduğunu söyledi,
Ah bide kendine baksaydı,
Aynayı başkalarına değil de bir de kendine tutsaydı,
Kendisinin ne kadar güzel olduğunu söylerdi.
Ben senmiyim, yoksa sen benmisin ?
Üzüldüğünde üzülürüm,
Canın acıdığında ben ölürüm,
Aynaya baktığımda seni görürüm,
Kafam karıştı,
Yoksa ben senmiyim, sen benmisin ?
Kıyamıyorum tenine dokunmaya,
Ve parlayan gözyaşlarına,
Gözlerini silsem, sanki bir yıldız kayacak avuçlarıma,
Kötü anlarda bile beraber olma dileğini tutalım,
Çünkü beraber yanmazsak, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa.
Ne zamandır rüya görmüyorum,
Tıpkı seni görmediğim gibi.
Kim bilir, bir gece,
Rüyamda seninle buluşurum diye,
Uyumaya gidiyorum, özledim seni.
Gönlüm sana o kadar yakın ki sana hiç bağırmayacığım.
Hep kulağına fısıldayacağım.
O kadar sessiz seveceğim ki seni, yeniden tekrar etmemi istiyeceksin.
Sırf örtünmen için,
Kar yağar yakın dağlarda,
Çadırın içinde sarılalım, dışarıda ayazlı rüzgarlar var,
Hiç bulut göremezsin uzaklara baktığında,
Çünkü üzerine yağmur yağar,
Sırf örtünmen için,
Sonsuzluk beni ne kadar üzüyor.
Ne kadar koşarsan koş acılarını giderecek bir son gelmiyor.
Sonsuzluk diye birşey olsaydı,
Masallarda "mutlu son" diye bir ifade olmazdı.
Her açıdan çok üzücü geliyor.
Yalnız sen ve ben,
Çünkü kalabalıkta seni duyamıyorum,
Seninle dansa kalkıp kenara çekilelim,
Çünkü herkesin önünde utanıyorum,
Hayat hızlıca geçerse,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!