Jocelyn! Şiiri - Alper Tunga 3

on altı yaşımla dertleşiyorum.
yirmili yaşlarda bir kadın gidiyor.
onun hayatından.
ikimizin de ağzından aynı cümleler çıkıyor.

mahalle maçı yapan bir çocuk için
sessiz bir gidiş... dünyaları deviriyor.

çok gençtim ve hatta bir hiçtim.
ergenliğin o tuhaf esaretindeydim.
ve ben bir yaz mevsimine geçtim
orada çok başka bir takvim...

Jocelyn!

senin saçlarıma dokunmanı sevdim.
hiçbir şey yapmadan izlemeni
o yabancı bakışlarında ki gözlerini

bu şehri sana tanıtmayı
senin benim koluma girmeni
bana hiçbir şey vaat etmemeni

veda bile etmeden gidişini
ardından bana kalan sessizliği
on altı yaşımı kaybettiğimi.

kim olduğu, var olup, olmadığı
on altı yaşımda ne aradığı

belki de beni;
hep on altı yaşımda bıraktığı...

bir yaz mevsimi geçiyor
mevsimin ilk günlerinde
bir çocuk, mahallede top oynuyor.

mevsim biterken, yol kenarında
müzik dinleyip bira içiyor.
bir sırdaşı var o; onu hep güldürüyor.

Jocelyn'den
sonsuza kadar...
sonsuza kadar!
Jolcelyn'den!
haber alınamıyor.

on altı yaşının biteceği doğum günü...
Jocelyn; onu birlikte kutlarız demişti.
o doğum günü hiç kutlanmadı

o kadını hatırlatan şeyler
değil ki bıraktığı izler.
o yok olmaya giden yoldur.

Jocelyn! benim hayatımdan
her bin yılda bir kere geçer.

izleri binyıldan da fazla sürer.