Jale Özdemir Şiirleri - Şair Jale Özdemir

Sensiz geçen, günler bitmiyor
Geçmiyor.
Herşey boş geliyor, sensiz
Geçen ömrüm, sevgilim
Uyuyorum sabah hiç, uyumamışım
Gibiyim

Ben ne zaman yanlız kalsam
Sen gelirsin aklıma
Erir göz yaşımın tuzlu
Benliğin de
Yokluğun vurur yüreğime
Yokluğun hasretin yakar

Seni anlmak değilmidir
Seni sevmektir.
Muradım beni tanımak değilmi
Sende beni, seni yaşamaktır.
Kederinde sevincinde
Seni yaşamamaktır hayalim.

Gel demedin bende
Zatten gelmedim ki sev diyemedin ki
Sevmedin ki gitti

Giden gönülse ki benim gönlüm değil
Sensin geri gelmeyensin çünki

Ey sevgili
Öpsem seni ateşli dudaklarından
Nefesini dinlesem
Kalbinin sesini dinleyerek kalbimizin bir
Çarpışını
Aşkım buraymı geliyorsun

Sen insanlara niye güvenmiyorsun
Çünki üç şeyi görmediğinizden
Diyorum güvenmek anlmaktan
Geçer bilmiyorlar.

Gülüşünün arkasında bazen keder

Bir insanı birini
Seviyorsan olduğu
Gibi sever
Olmasını istediği
Gibi değil.
Sevdiğinin karşısında

Aynalar Sırlı aynalara baktım
Yansıyan yüzüme sır dolu,
Gözlerime baktım gizem dolu
Benmiydim diye şaşırdım. ...
Yüzüm mahsum çocuk gibi
Ruhum dünya gibi, dünya benim

Sisler aleminde bir gönül
Kara gözlü siyah saçlı.
Kırık gönüller aleminde
Ne gezersin.
Sis kapladı şehrin üstüne
Şehrin adı aşk.

Bulutlar sarar her yanı ve sisler içinde
Bir keman sesi
İnletir her yanı ağlar gibi
İnceden inceden.

Geceler düşler alemi Keman sesiyle sihre döner