bu defa çok farklı bir hiçlikle
çok farklı bir boş yaşamışlıkla
yankılanıyor dizelerim.
anlatamam kendimi
kimsenin beni anlamama modunda kıvranırken,
beni yalnızca kalemim anladı..
Şiir aynı zamanda
kendi ölüm fermanımızı yazmaktır.
Bir sonuç çıkmaz bilirim
ve çıkmaz sokaklardır dizeler..
mezarlık gibidir
Çok az şeyde kendimi bulur oldum.
Mesela bir yoldaşla karşılaşırken,
"Meraba heval" kadar sıcak bir sarılışta.
Birde ellerini sıkıca kavramaları var
Birbirimizi tanımlıyoruz der gibi.
Yek yürek oluverirdik...
Merhaba şehidim...
Bu gece anılarını kaçırıyorum dağlarıma.
Çılgın aşkları kahkahaları
ve tüm çığlıkları,
Ve delicesine uçurumlarına sahipleniyorum...
gidiyorum
belki bir kelimedir
bu yaşadığım
belki bir cümle
belkide bir öykü olabilecek kadar uzun
Sözler bazen yetersiz kalır
Enler ve hatta en çoklar bile yersiz...
Nurla kaplanmış muhteşemin en muhteşemi
İnsanların en güzeline selamlar olsun....
Sevimlilerin en sevimlisine
Sen benim yaşayamadığım
Sen benim yaşam adım.
Bazen nefesim
bazen de özlemim
Ve kâbus kâbusa vazgeçilmezim
Sana kana kana anlatmak istediklerimi gizledim.
Şiir bakışan gözlerinde utandım
Ve ahengini izledim saçlarında büyülü dizelerin
bize sevdayı anımsatan,
bütün yıldızları sakladım başucuma.
Sen’siz yaşanabiliyor mu sanıyorsun
akşamları gözlerime uyku girmez.
Bitmişlik muduna geçmiş bu yüreğim
resmini duvarlarıma çizerim...
Içinden çıkımaz,
labirentli işkencedeyim gözlerinin..
Saçlarının dağılışı var rüzgarımda
Gözlerimin seyrinde fırtınalı kaçışlar
Ve tapınak gibi sığındığım gözlerin
Ve ürkekçe tedirginliğim...
Koklamak için uzandım bütün sabahlarını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!