İyi ki varsın Cân Şiiri - Cân Cân 2

İYİKİ VARSIN GölgeMin yorgun arkadaşı…
Herkes ışığa yürürken
Sen karanlığımda durdun.
Omuzlarım çökerken
Sessizliğime yaslandın.
Ben içimde fırtınalar taşırken
Sen adımı rüzgâra emanet etmedin.
İyi ki varsın;
Çünkü insan bazen
Herkes giderken değil,
Biri kaldığında kurtulur.
Ve sen…
En karanlık yanımda bile
Gölgemin yorgun arkadaşı oldun...
@dsız..
@dressiz mektuplar✍️✍️

Cân'dan Cân'a...

Zeynep,

CÂN,
Bugün 13 Şubat 2026…
Sana “Cân” dediğimin bilmem kaçıncı günü,
Seni bekleyişimin, seni özleyişimin,
Uykusuz gecelerimin, içime çöken hasretimin
Kaçıncı vakti, kaçıncı mevsimi —
İnan, saymayı çoktan unuttum.
Anladım ki sevenin tarihi olmuyormuş;
Takvimler yalnızca günleri gösterirmiş,
Oysa özlem,
Saat tutmaz, gün saymaz,
Kalbin içinde zamansız büyürmüş.
Sana ettiğim duaların haddi hesabı yok,
Seni beklemelerimin saati yok,
Sana olan özlemlerimin vakti yok artık.
Dibsiz, bucaksız bir kuyu misali
Öyle derinlere attın ki beni;
Sesim sana ulaşmıyor,
Ama yankın hâlâ içimde yaşıyor.
Dağ misali özlemin çöktü üstüme,
Kara bulutlar kapladı seven gönlümü;
Güneş doğsa bile içimde akşam,
Geceler uzadıkça uzuyor sensiz.
Çaresizim… biçare…
Kıvranıp duruyorum kendi içimde.
Yine de umutlarımı önüme seriyor,
Sabır taşını bağrıma sarıyorum.
Kendi kendime diyorum ki:
“Bekle…
Elbet bir gün,
Beklediğin gün de gelir.”
Ama işte bir de
Unutulmuşluğum var…
Hepsinin ötesinde,
İnsanın içine en çok dokunan o sessizlik…
Şimdi bütün bu hislerin adını
Sen koy yâr…Sen koy...
Çünkü ben,
Seni sevmekten başka
Hiçbir şeyi beceremedim... Çünkü Ben Sen olmaktan başka hiç bir şey beceremedim...

Cân 'dan Cân'a...