Kendi içine çekilenlerin, nefes almaya çalıştıkça daha çok boğulanların, boğazında o demir yumruyu büyütenlerin saatidir bu.
Kendi hikâyesinin başrolünde, amaçsız boşluğa doğru geri çekilenlerin şiiri...
Gözlerini mühürle, içindeki o devasa, o mağrur boşluğa.
Karanlık, kendi sesini emen dilsiz bir kuyudur artık.
Bir kadının topuk sesleri, Zamanın nabız atışları gibi.
Tak. Tak. Tak.
Merdivenlerden inen, aslında kemikten bir kaledir!
Çekingen adımlarla sesiz ve ürkek
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini
Devamını Oku
Bir gün uzaklardan bir giz gibi geldin
O büyülü şarkılarını söyleyerek
Gençliğimi geri getirdi ellerin
Sundun paha biçilmez güzelliğini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta