Gök her zaman oradaydı da uçurtmaları indiren benim,
Hiçbir şey söylemeden, sessizce ve sanki haklıymışım gibi.
Renksiz bir gökkuşağı kaldı geriye, herkesin unuttuğu bir mesai saati,
Uçaklar benim, o gökyüzünü yırtan bombalar büsbütün benim,
Dağlar, o dumanlı dağlar ve namlunun soğukluğu ellerimdedir,
Benimdir bu bitmek bilmeyen tütün kokulu, o büyük savaş.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




ben biliyordum bunca kötülüğün sebebi sensin
yahu hiç mi vicdanın sızlamadı bunca yetimi aç bırakırken
en çokta
yaptığın itirafa kızdım
bunca suçu başkalarında ararken
ortaya çıktın yiğitçe sen
henüz kalleşlerin vicdanı rahatken....
..
çok güzel ve manidardı şairim
selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta