İSYANIM VAR BÖYLE HAYATA
Kırk yaşında başladım ben hayata, belki biraz geç kalmışım,
Kırk yaşında gördüm gerçek yüzünü, ne çok yanılmışım.
Ana, baba, kardeş yalan imiş meğer bunu çok geç farkettim,
İyi gün dostlarını kırk yaşında tanıdım, ne çok aldanmışım.
Bu hayat böyleymiş meğer biz şimdi ne yapalım,
Bize yapılanları da bir bir hesaba kitaba katalım.
Elbet bir gün felek döner, bu işe bir de böyle bakalım,
Zamanı gelince de gereksizlerin bir bir defterini dürelim.
Kafamda binlerce soru her gün bir yenisi ekleniyor,
İçimde onlarca acı her gün biraz daha filizleniyor.
İsyanım var benim böyle hayata ve bu kara kadere,
Gönlümdeki bu yaralar her gün biraz daha kanlanıyor.
Neredesin Sevgilim hani nerede, ne çok sevmiştim seni,
Sen de bırakıp gittin beni, cebimdeki kağıtlar bitince.
Ne çok itibarım vardı oysa ki cepte çok para olunca,
Sahteymiş tüm sevgiler anladım bunu biraz çulsuz kalınca.
Erol AKSU
25.07.2026
Erol Aksu
Kayıt Tarihi : 23.08.2026 18:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!