Ey...Sevgili
Gece gibi sessizdi gidişin
Karanlığına gömerken umutlarımı,
Üşüyordu yokluğunda yüreğim
Titreyen ellerimle ateşe verdim hayallerimi
Söndüremez bu yangını gözyaşlarım
Artık kızıla boyanır düşlerim
Uyanamam bir daha umut dolu sabahlara.
Ah...Sen
Katili olurken yarınların,
Ben kaç isyan bastırdım gönlümde
Kaç söz düğümlendi boğazımda
Sessizliğin en derinine sakladım heceleri
Lal olmuş dilimde duyulmaz çığlığım
Sızısı dinmeyen gönlüm, ağıtlar yakar ardı ardına
Bil ki kan kusacak bundan sonra kalemim
Sesi olacak sevgiye inancını yitirmişlerin
İsyan...İsyan kokacak bütün şiirlerim.
Kayıt Tarihi : 21.06.2021 22:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




En derin selam ve saygılarımla.
TÜM YORUMLAR (6)