İsyan Şiiri - Murat Gezici

Bildiklerin yolunu kesmedi mi,
Nice olmaz dediklerin başa gelmedi mi?
Olur dediklerinle başın yanmadı mı?
Hangi duaya sığındıysan, yakanı bırakmadı yangını.
Kendi ellerinle kurduğun tuzağa
düşmekten usanmadın mı?

​Gözün kapalı yürüdüğün o çıkmaz sokakları
Cennet bahçesi sandın da ne geçti eline?
Uğruna ömrünü serdiğin o vefasızları
Başına tac ettin de şimdi ne kaldı geriye?

Söyle, bu kaçıncı yıkılış, kaçıncı aldanış?
Bahar gelsin diye beklerken bu kaçıncı kış?
Dost bildiğin o hainler ardın sıra gülerken
Yüreğine saplanan bu kaçıncı haykırış?

​Aklın yok muydu tozpembe masallara kanarken?
Kendi elinle kendi ipini çekerken
Bir'ler bin olup dönerken
Hiç mi sızlamadı yüreğin kendini böyle harcarken?

Ağaran her saçın şimdi kendi cezan;
Sustuğun her söz, dilinde ağır imtihan.
Gözlerimin karasında kararıp kaldı dünyam
Yalandı hepsi, içindeki bu ben de yalan.

Ne kaderi suçla artık, ne de o zalim zamanı...
Sen kendi elinle yaktın bu biletin alayını!
Ahın yerde kalmaz sanırsın, bilmez misin;
Kendi ateşiyle kül olanın, tütmez dumanı