Kanatları yeni çıkmış kuş misali
İteklendik hayat denilen boşluğa
Ne kasların nede pençe ve dişlerin keskinliği
Yenebilmişti tamahkâr içselliğimizi
İklimsel tüm zorluklara göğüs germeyi
Toprağa tutunmayı öğrenmiştik
Meslek ve erk sahibi olmuştuk her birimiz
İlme dair her ne varsa nakşediyorduk hayatımıza
Derimize bir tek insanlık bir beden küçüktü
Kimi gözleriyle kimi sözleriyle
Kimi de kibir dolu servetiyle örseliyordu
Doğmakla batmak arasındaki ömrü
Oysa ilk emdiğimizde memeyi
Bedavaydı doymak, sığınmak, sarılmak
İnsan kokuyordu iki nesil arası
Şimdi hükmedebilmenin atık ve artıkları
İçi boşaltılmış bir küre sana
Boşa deşeleyip bir iz arama
Bula bileceğin açlıktan, savaştan ölmüş
Cılız kemikler ve silah parçaları
Kısmi felçli bir insanlık ve dünya
Kayıt Tarihi : 27.05.2026 11:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
BİRAZ ESKİ BELKİ EKSİK




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!