İşte O an Gittim Şiiri - Gecenin Efendisi

Söndürdüm odamın bütün ışıklarını,
Sardım geceme o zifiri saçlarını.
Tam silecekken gözümün yaşlarını,
Beni o karanlıkta bırakışın geldi aklıma;
İşte o an gittim...

Yürüdüğüm, ayaklarım beni sana getirdi,
Bu amansız hasret inan artık canıma yetti.
İçimdeki çocuk "Koş, sarıl ona" dedi,
Beni bir yabancı gibi süzüşün geldi aklıma;
İşte o an gittim...

Kaç kere yeltendi parmaklarım numarana,
Dedim: "Merhem olayım kanayan şu yarana."
Razıydım senden gelen her dertten her cefadan yana,
Sesimi duyunca yüz çevirişin geldi aklıma;
İşte o an gittim...

Gittiğin yollara adadım ömrümü, her saniyemi,
Kırdım senin uğruna gurur denen o gemiyi.
Çok gördün bana bir tatlı teselliyi,
Ben ağlarken ellerle gülüşün geldi aklıma;
İşte o an gittim...

Açtım ellerimi, sordum seni semaya,
Düşecektim yine en dipsiz sevdalara.
Yalvaracaktım o her zaman kapandığım duaya,
Beni hiçe sayıp, bitti deyişin geldi aklıma;
İşte o an gittim...

Kapına gelecektim, yüzümde belki bin bir özürle,
Mühürleyecektim kalbimi o yalan gözlerinle.
Vuracaktın biliyorum yine en acı sözlerinle,
Beni terk edip arkana bakmayışın geldi aklıma;
İşte o an gittim...

Helal edip içimde sana dair ne varsa,
Dedim; "Yıkılsın dünya, kıyametler de kopsa."
Tam eğip boynumu, razıyken senden gelen her cezaya;
Adımı bir kalemde silişin geldi aklıma;
İşte o an gittim...

Bir mazi canlandı feda ettiğim kalan yıllarımdan geriye ,
Dedim; "Medet umayım yürünmeyen yollarından."
Tam öpecekken adının geçtiği o taşlardan;
Beni hiç sevmediğin, unuttuğun geldi aklıma;
İşte o an gittim...

Koyup fani dünyayı ve canımı bir yana,
Bir ömür köle gibi bağlanacaktım ben sana.
Tam adını kazırken kalbimdeki duvara;
Beni bir hiç yerine koyuşun geldi aklıma;
İşte o an gittim...

Dedim ki: "Suç benim, her şeye rağmen dön ey yar,"
Gözümde tütüyordu o yalancı ilkbahar.
Tam eşiğine çökecekken deli divane, darmaduman...
Bir başkasının elini tutuşun geldi aklıma;
İşte o an gittim...