Senelerin yaşlandırdığı yıpranmış kalbimde aşkının sensizliğin acısı yanar kül olurken sabahları bekleyen ben aşka sevgiye hasret kar altında açan kardelen çiçeğim sen ne tuhaftır hayat ölümsüz aşk bende bitmeyen bir özlem sende inceden bir meltem esiyor ürperiyor bedenim ağlıyor kalbim sen sevdamın çiçeği sen hayatımın tek gerçeği kalan ömrümsün bebeğim
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta