Nasıl bir hayattırki bu? İnsanoğlu yaşadıkça gam keder dert hüzün ve gözyaşı içinde zalimin zulmü hükmediyor doğan güne açan çiçeğe aşk için öten garip bülbüle bir zulüm ki insanı yıkan geceyi yakan haykırsan gökler duyarmı sesini mevlan fani dünyada kalan o yalan zalim zülum ettikçe inler yürek kalp yoksa sevgi aşka ne gerek bir gün gelir elbet güzel aydınlık mahşerin karanlığı aydınlanır sevgilinin bakışlarında kalbe düşen mühür kalkar zalim gider zulüm biter yeterki seni seveni gönülden sev
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta