Senelerin yaşlandırdığı yıpranmış kalbimde aşkının sensizliğin acısı yanar kül olurken sabahları bekleyen ben aşka sevgiye hasret kar altında açan kardelen çiçeğim sen ne tuhaftır hayat ölümsüz aşk bende bitmeyen bir özlem sende inceden bir meltem esiyor ürperiyor bedenim ağlıyor kalbim sen sevdamın çiçeği sen hayatımın tek gerçeği kalan ömrümsün bebeğim
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta