İstasyon
Sıcak bir kucak başlangıcı istasyonun.
Sonu nereye çıkar bilinmez bu yolculuğun.
Kimden aldı bileti .
Kime verdi görülmez.
Öylesine bir istasyon ki bu ,
İsteyerek kapısından dönülmez.
Girince; alıkonursun önce.
Sonra; isteyerek kalırsın .
Ama; isteyerek çıkılmaz öylece.
Gelenler olur bir yanda.
Bir yanda binlerce giden.
İpin ucu kaçtı elden,
Ne geleni tanırım, ne gideni ben.
Unuttum, kaç istasyon geçtim.
Kim bilir ? Kaç istasyon daha geçerim.
Bilsem ki geldi, iniş vaktim !
Bir bahar akşamı sessizce ,huzur içinde,
Kendi otağımdan inmeyi seçerim.
Elimde olsa, belki de hiç inmem.
İnmeden bin istasyon daha geçerim.
Hayri Yetiş
18.06.2020
Saat:13:21
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 13:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!