Seyre dalar insan o büyülü görüntüde
Anılarını hatırlar, hesapsız çekip gidenleri
Acılarını tazeler boğaza karşı...
Vicdanını temizler belki güneş doğarken
Ya da yeni bir aşka sahip çıkar kız kulesinin gölgesinde
Ya insanı parçalar düşüncelerle ya da insanlar parçalarını bulurlar İstanbulun gövdesinde.
Gözleri görmez belki ama o deniz kokusunu hisseder karşı koyulmaksızın.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta