İSTANBUL
Büyük camiler, minarelerinde beyaz ışıkları
Bir çocuğun masum, özgürce tavırları
Yarım kalan oyunlarında yorgunluktan uyuklamaları
Tepelerin, uzayan eteklerinde koşuşan anıları
Eminönü’nde sadaka akçelerini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Başarılarınızın devamını diliyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta