Sert rüzgarların volta savurduğu
Rıhtım yokuşlarında akıl ermez sır yetişmez
Sazlıklardan çırpınan kanatlardan
Issızdan öteye atları sürgün edip yılkıya vuran
Sedirleri soğumuş
Sohbetleri meskensiz diyarsıza ören viran kül..
Yamalı minderlerde unutulmuş üzülmüş tespih taneleriyle sessizliğe bozulmuş bohça ve tütün tabakası gibi
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta