İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Susturamazlar kozalardaki ipek böceklerini
Kursalarda yıkık tavanlara en karışık örümcek ağlarını
O ağların liflerinde naylon iplikler güçsüz güvençsiz
Maharetsiz ellerde acemi
Tavan çöktü çökecek deme sakın
Yıldızları özlesede ipek böcekleri

Bakırköy Sahilinde
İlk öpücüğümü almıştım
O an hiç bilmediğim
Bir dünyaya dalmıştım
Daha sonra yüz kerre
Bin kerre öpüşmüştük

Aşkı yazmakta
Yaşamakta zor gelmiyor...
Kollarımda sen oldukça
Dönüyorum...
Döndükçe boşalıyorum
Bir boş aleme

Eğer bir gün
Satır biterse
Biterse cümle
Elim kırılırsa
Çürürse yüreğim
Kağıt biterse

Işıklara yalvardım
....bulutlara
......yağmurlara
........yollara
Menzile kanatlandım
.....umutlara

gecenin saçlarına tutun
ve bedenimde
yitik bir özgürlüğü ara
senin bedeninde
yok olayım diye

Sağnağındayız yağmurun
Göçmen kuşlar çoktan gitti
Romatizmaları Rıza Baba'nın
Çoktan azmaya başladı
Oluklarını onarmalı kulübenin
Kırık çitleri yenilemeli

Gözlerim ıslanır
Yazarken bu mahpuhane şiirlerini
Yaşadıklarım hücum eder kalemime
Sonra sıkılırım her şeyden
Atlarım bir uçan halıya
Seyrederim alemi

Mavi istiklalin zafer türküsü
Yeniden doğuşun gönül köprüsü
Her zaman cesursun,her zaman hazır
Yazmak için bir şan,şeref öyküsü

Gözlerine baksam inanç görürüm

Sormayın çürüdüğüm geçen yılları
Sormayın yürüdüğüm eğri yolları
Sormayın anlatmaya utanıyorum
Korkuyorum yaşamaya ben yarınları