İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

KUL'A SAY
Rahmet deryasından gelen yağışla,
Yıka bedenimden kiri ağışla,
Hatam varsa kusurumu bağışla,
Leyla için yanan Mecnun kul'a say.

KUL BİLMİYOR HATIRI
Kahveyi yudumlayıp hiçe sayıp kırk yılı,
Fitne fücur sokarak ayırıp muttasılı,
Alevi körükleyip kırk'a yararak kılı,

Her yerde zem ederek eziyorsa natırı,

KUL DEMİŞLER
Anadolu benim yurdum,
Yıllarca gurbette durdum,
Ulaklardan haber sordum,
Bana garip kul demişler.

KUL GEREK
Dinle beni ey ahi,
Yuyunmaya nil gerek,
Olsan deryada mahi,
Sığınmaya mil gerek.

KULLAR BUYURSUN
Dostu kucaklamak ister sinemiz,
Alnı açık, yüzü ak, yüreği temiz,
Yirmi dört saatte açık hanemiz,
Kadir kıymet bilen kullar buyursun.

KULLAR KİRLİ OLMA SAYDI
Bulut gözyaşı salmazdı,
Toza maruz kalma saydı.
Yağmura gerek kalmazdı,
Kullar kirli olma saydı,

KULLAR UTANSIN

Sözüm ona ehli iman görünüp,
İslamiyet kisvetine bürünüp,
Haramı yedikten sonra gerinip,
Sabaha dek yatan kullar utansın.

KATACAĞIM KULLAR VAR

Kim olursa olsun hısım akraba,
Kul hakkıyla yüz sürmüşse mihraba,
Ölürken başında olup akbaba,
Sevabını yutacağım kullar var.

NİCE KULLAR VAR 2
Kainatı inceledim derinden,
Nasiptar görmedim alın terinden,
Cismi adem, ruhu irin türünden,
Mikroptan da mikrop nice kullar var.

KULLAR VAR OĞUL
Medrese, mektep de talim görmeden,
Kendini meth eden kullar var oğul.
İlime irfana gönül vermeden
Kendini meth eden kullar var oğul.