İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

SEN VARSIN
Mevlam halk eylemiş nurdan cismini,
Meleklere zikreyletmiş ismini,
Kaninata nakşeylemiş resmini,
Çimende çiçekte, gülde sen varsın,

SEVDİĞİM 2
Göz önüne getirerek cismini,
Nakşederek yüreğime resmini,
Seher vakti ağlayarak ismini,
Andığımı görmezmisin sevdiğim.

SİTEM ETSEM NEYE YARAR

Libasından adam sandım,
Tatlı sözlerine kandım,
Kızgın alevlerde  yandım.
Sitem etsem neye yarar.

SÖYLEMEDİM Mİ?
Boşa harap edip gençlik çağını,
Ümit verip yakma aşk ocağını,
Yol üzeri deyu gönül bağını,
Mesken tutma diye söylemedim mi?

Tepelerden bakan yâr
Yüreğimi yakan yâr,
Su üstüne çıkan yâr,
Sen beyaz, ben mormuyum.

Benide Hâkk yarattı,

Vardım sordum anama,
Sümsük deyu kınama,
Seksen santim boyuna,
Uzar sümsük kuşları.

Boynu kafası beyaz,

SÜR EŞEĞİ NİĞDEYE

Hani ya bir zamanlar dişini biliyordun,
Ben ağlayıp sızlarken sen orda gülüyordun,
Mahkemede dayım var bir şey olmaz diyordun,

SÜSLENİR OLDU
Öyle bir zamana geldik ki bizler,
Göşyaşıyla şakak ıslanır oldu.
Boyuna gerdanlık takıp densizler,
Kapıya bacaya yaslanır oldu.

TAZIYA KALDI
Ormanları bir bir yakıp yıktılar,
Havanın kaderi mazıya kaldı.
Zeytin yağı gibi üste çıktılar
Tavşanın kaderi tazıya kaldı

Hiç sormayın bize ne oldu diye,
Gece gündüz çalışırken vardiye,
Mesai beklerken cebe kâr diye,
Pirinçten, bulgurdan, tuzdan da olduk.

İçimizi yaktı öğle güneşi,