Sorunları biliyor
Barış, huzur diliyor
Siz savulun geliyor
Zekai Kahyaoğlu.
Asla eğilmez başı
Bizim komşu çocuğu
Çok güzel, Zeynep adı
Ödevlerini yaptı
Sonra oyun oynadı.
Siz de çok seversiniz
Zeynep'im;
elimi yüzümü
özleminle yıkadım ya hani
gömüldüm karanlığa
dibine kadar
hasretin emziriyor artık beni
Şu ömür denen yelpazeden
Saydım kırk yedi sene geçti,
Mutlu olup, bir türlü gülmeden
Başımdan bin türlü çile geçti.
Gerçekleşmedi hiçbir dileğim
Sen çocukken ne hayaller kurardın
Eşi dostu ihmal etmez aradın
Ne oldu ki böyle soldun sarardın?
Yıllar senden çok şey almış götürmüş.
Anladım ters gitmiş bütün işlerin
Değişen bir şey yok benden yana
Yine aşığım
Yine vurgunum sana
Duygular aynı ayar
Ben seni aynı coşkuyla severim
Gül gibi
Yine olmuş bak sabah
Yediyi on geçiyor
Yolcular güvertede
Oturmuş çay içiyor
Martılar simit kapıp
Süzülerek uçuyor
Yine sabah oluyor
Yanağında tebessüm
Gözlerin gülümserken
Her gün kinden daha güzel
Dalga dalga saçların
Kendimi buluyorum
İlk aşkım diyerek sevdim de seni
Yar kavuşmak mümkün değilmiş meğer
Özlemin yıpratıp yıksa da beni
Uğrunda kül olup yanmaya değer.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!