Gözlerinin kahvesi gözlerimde demli
Ey gözleri nemli kadın
Doyasıya bir yudum içemedim
Senden bir türlü geçemedim
Söyle
Kaç mevsim lazım
Bu ne durum, nasıl niyet?
Her an kilodan şikayet
Tutturmuşlar rejim, diyet
Kurulmuş mutfağa bir set
İsmail MALATYA davet
Et kardeşim, herkesi et
Gel ey sevgili
Bukre sessiz, bukre sensiz
Bu kent sensiz, durma bensiz
Gece ile sabahın buluştuğunda gel
Gözlerden ırak sessizce gel
Benim sana son durak
Sevmiyorum ben artık
Zerre şu nahoşları
Görmek istemiyorsun
Gelin alın boşları.
Geliştirin bir tutum
Konuş dağdan, bayırdan
Sudan, ottan, çayırdan
Ben anlamam hayırdan
Gel saçmala benimle.
Gerekmesen hiç demem
Özlemimi bir bilsen
Dünya benim olur sen gülsen
Hiç beklenmedik zamanda
Paldır küldür çıkıp gelsen
Mesafelere posta koysan
Masum, kurulmamış hayallerim
Hala seviyor’, desen de
Sevgi kalmadı hiç bende
Sanma gönlüm hala sende
Gelsen de bir, gelmesen de.
Görmek istemiyor canım
Oysa ki hayaller ne kadar renkli
Baş döndürür ritmi, gayet ahenkli
Ne kadar harika, oldukça zevkli
Gerçekler şiirsel değil be dostum.
Ayrılık, hasret, kin, nefret ve hüzün
Bu günüme kadar başı dik yaşadım
Hesabını veremeyeceğim bir şey yapmadım
Vicdan azabı duyacağım bir geçmişim yok şükür
Devamlı doğru olanı söyledim
Ve gerçeği yaşadım
Pişmanlık duyacağım mazim yok
Gelirsen bir gün
Sevinçler getir bana
Papatyalar olsun elinde
Aşk sözleri dilinde
Bana bir gelecek getir
Sahili olsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!