Gösterişten uzak azar azarmış
Aşık iğne ile kuyu kazarmış
Seven sevdiğine şiir yazarmış
Ben de sana yazıyorum İzmirlim.
Ufukta gözlerim, bakarım sana
Anlamadım bu işi
Hesap edip üç beşi
Duydum yüzlerce kişi
Kaçak içkiden ölmüş.
En güzel içecek su
Hırçın dalgalarla boğuştum
Sahiline sürüklendim
Sığındım limanına
Sürükledin açık denizlere
Sürgünlerimin
Yediğim vurgunların
Kaçma yağan yağmurda
Bırak yıkasın kirlenmiş bedenini
Açsın gözlerindeki perdeyi
Daha net görürsün sevgimi
Ben aynı ağacın altındayım
Yağmur damları süzülüyor
İsyan etmedim bir kere
Kaderime razıyım ben
Günaha girmem boş yere
Kaderime razıyım ben.
Olsam da pare pare de
Silkti omuzlarını
Kıstı gözlerini
Eğdi başını öne
Sonra sustu kadın
Kadın sustu, sustu şehir
Susturuldu martılar, şarkılar
Ezgi, Sema, Filiz adın
Bir gün huzur bulamadın
Türkiye’deki her kadın
Kadına şiddete karşı.
Bu bir vahşet, bu işkence
Kadın dediğin
Büyülemeli insanı
İstanbul gibi gizemli olmalı
Güzeller güzeli olmalı
Aşık etmeli
İzmir gibi alımlı olmalı
Kadın kır çiçeğiydi
Adam hoyratça derdi
Muradı koklamaktı
Ve muradına erdi.
Sırılsıklam aşıktı
Kadını sev
Dokun ona sözlerinle
Yüreğine dokun
Hissettir sevdiğini
Sevildiğini
Eşsiz olduğunu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!