Üzgündün, kırılmıştı sanki
Kanadın, kolun
Tıkanmıştı umuda dair yolun
Kalbin tarumardı ve mutsuzdun
Sonra gözlerine baktım
Oldukça naziktir, değildir kaba
İncitmemek için gösterir çaba
Kırmaktaki ısrarın ne acaba?
Şiir seven insana dokunmayın.
Nadir bulunur; incidir, mercandır
Türüm türüm sevda kokan
Bana daim aşkla bakan
Beni yüreğimden yakan
Şiirsin aşkım, şiir.
Benim şiirim dediğim
Birkaç dörtlük yazdığımda
Dertlerim bitti sanırım
Hislerimin oyununa
Nasıl olur aldanırım.
Gelir ilham denen peri
Halı dokunan ipe
Kalmadı bayır, tepe
Ağaca, ota, çöpe
Denize şiir yazdım.
İsmail MALATYA ben
Gidersen şair olurum
Kalırsan senin
Yazdırma şiir
Celladım olma benim
Kokun kokuma sinsin
Değsin tenime tenin
Olurum mutlaka sersem
Ah! Ah! her şeyimi versem
Bir kere yakından görsem
Şiir yazsam gözerine.
Deme, öyle şey olur mu?
Alışkanlık mı tutku mu?
Silemedim asla seni
Tutuyorsun be nutkumu
Silemedim asla seni.
Birikimimi bilgimi
Kolay değil kolay canlar
Ancak yaşayanlar anlar
Diken üstünde insanlar
Sındırgı yine sallandı.
Ya daha büyük olursa
Sanma ki bu aşkım pazara kadar
Son nefes gelmeden bitmez sevgilim,
Yüreğim sevdiyse mezara kadar
Bu adam ölmeden bitmez sevgilim.
Bir kere kaşını çattırmam senin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!