Umut
Fakirin ekmeği
Damardaki kan
Candan öte candı
İnancın karanlıktan
Elini uzatması
Kıvranırken yokluğuyla
Burnunuzda tüterken türüm türüm her hali
Küflenmiş anıların arasında, rutubetli sandıklarda
Daha dün gibi dip diri
Birikmiş bir özlemi
Sakladınız mı, yüreğinizin en derininde
Umut var her zaman, bitmedi zaten
Ayazdan, borandan yaza umut var
Son bulur hüzünler, ağıtlar, matem
Güfteye, şarkıya, saza umut var.
Umut kesilmezmiş çıkmamış candan
Feleğin tuzağı başlı besbelli
Gurbetin yolları taşlı besbelli
Bu yıl da gözlerim yaşlı besbelli
Sen orada, ben burada, umut yok.
Sen benim içimde kanayan yara
Çevirdi ya başını
Bana son bakışını
Gözlerini, kaşını
Unutamadım Onu.
Ağlıyorum arada
Tam unuttum dersin
Bir ses duyarsın
Kulakların şenlenir
Bir şarkı çalar
Kelebekleri sevdim
Ve kardelenleri, çiğdemleri
Göçmen kuşları sevdim
Kış mevsiminde uçup giden
Yarı yolda bırakanları sevdim
Yüzüme gülenleri
Ömer HALİSDEMİR sen rahat uyu
Unutmayı bilmez Oğuz'un soyu
Bunu dava edindik ömür boyu
Unutmadık bizler On beş Temmuz'u.
Şahit ettik gök yüzünü ve yeri
Kara gün diye yazıldın
Unutmadık altı şubat
Hafızalara kazıldın
Unutmadık altı şubat.
Vicdanlı olsaydın az da
Kır Çiçeğim, der severdim
Topladım hep sana verdim
Biz ayrılamayız, derdim
Unutmadım Kır Çiçeğim.
Saçlarına takışını




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!