Canı yok, ayakları yok
Sen gitmezsen, gitmez yollar
Bir kere yürü de gör
Ömür biter, bitmez yollar.
Su değil ki coşup aksa
Kalmadı huzurumuz, ağız tadımız
Kurumuş güller, kırık dallar bizimdir
Bir kere misafire çıkmış adımız
Aşk başkasının olsun yollar bizimdir.
Bil İsmail MALATYA diktir başımız
Kalbime giden yoldu
Sanmayın yeri doldu
Olmaz, diyordum; oldu
Yollarımız ayrıldı.
Biz asla bitmez, derdik
Şehir beni boğarken
Gürültünün arasında
Ruhum senin
Dinleniyorum, canım benim
Kalbim ritmine amade
Sessizliğine eşlik ediyorum
Durmadan hesap sordular
Yordular Ustam yordular
Bacaklarımı kırdılar
Budadılar kolu Ustam.
Ah, böyle mi olacaktı?
Yorgunum dostum
Elim ayağım tutmaz oldu
Sevgisizlikten, saygısızlıktan
Güvensizlikten, ha bir de
Yüzüme gülüp, sırtımdan vuranlardan
İnsanların kahpeliklerinden
Nisan ayı geldi yine
Yörükler yayla yolunda
Anne, baba, dede, nine
Yörükler yayla yolunda.
Silifke, Anamur, Gülnar
Dünya kadar yazıyı
Yazdım yalnız başıma
Sanki yetmezmiş gibi
Bir de toplu taşıma.
Bugün çok yoğun geçti
Yoruluyorum bazen
Bu kıyıda dolaşmaktan
Fenere yaslanıp
Dalgalara manasız bakmaktan
Şarkılardan hatta şiirlerden
Hele hele beklemekten
Dergahında kırk yıl
Kalmış Yunus Emre
Tapduk Emre'den feyz
Almış Yunus Emre.
Gönül dünyasına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!