İsmail Hayal Şiirleri - Şair İsmail Hayal

Ey oğul hakikat nihayet gelir,
Mazlumun umudu adalet olur.
Doğruyu arayan elbette bulur,
Bakacağın göze yalan söyleme.

Ey oğul keşkeyi geride bırak,

Topladım valizimi ve sol yanımda hüzün,
Duvarda bir fotoğraf gitme kal dermiş gibi.
Kifayetsiz cümleler hükmü kalmadı sözün,
Sanki zehirden bir aş, deli bal yermiş gibi.

Çekildi med cezirler gurbetler beklemede,

Kurumuş bir yaprak ömür dediğin,
Beşikten mezara gelen gidiyor.
Besbelli bir tutam zehir yediğin,
Ağlayan sızlayan gülen gidiyor.

Takvimler eskiyor soluyor yüzler,

İpek Yolu kavşağı, kervanlar vurur yola,
Ardasa’dan aşağı, Kürtün durur kol kola,
Örümcek Ormanları, uzanır yürür böyle,

Zigana tipi boran, yol vermez Gümüşhane,
Karaca nurlu desen, sır vermez Gümüşhane.

Harşit Çayı akar vadi boyunca,
Kara lambaların isi koyunca,
Anamın haşılı ile doyunca,

Vuslata erişir dişlerim benim,
Gümüşhane gibi düşlerim benim.

Tarihi ipek yolu, altın gümüş ocağı,
Gümüşhane atamın, hasret kokan kucağı.

Üç yüz yirmi iki köyü beş ilçesi ile,
Zemheri yaman eser, kelepçe vurur dile.

Gel sana diyeyim bizim dağları,
Bir Cennet misali olan bağları.
Bilir misin bilmem eski çağları,
Varılacak yol mu kaldı güzelim.

Uzanırdı saçlar gerdana doğru,

Bilir misin bilmem şanlı soyumu,
Sen mi kazacaksın benim kuyumu.
Ezelden ebede varan toyumu,
Patates soğanla bozacaksın he!

Biz biliriz sizi dışta ipiniz,

Adalet varsa eğer hakikat yol bulursa,
Mizan elbet kurulur Hak'tan yana olursa.
Mazlum umut içinde yolu doğru bilirse,
Dünya o zaman güzel insan o zaman insan.

Merhamet varsa eğer hem savaşlar bitecek,

Mevlana atamız gönül limanı,
Dört kitap da yazar böyle imanı.
Yeise düşüp de kesme gümanı,
Türk’ü ve Kürt ile kardeş olmuşuz.

Anadolu desen bizler nakışız,